مقالات و پایان نامه ها

تکنیک VIKOR

2.6. تکنیک VIKOR

روش VIKOR یک ابزار مهم و موثر در تصمیم گیری به منظور بهینه سازی چند معیاره سیستم های پیچیده است (Opricovic,1998). این روش برای اولین بار در سال 1998 توسط اپریکویک و تژنگ ارائه گردید و در سالهای 2002،2003،2004 و2007 این روش توسط همین محققین توسعه داده شد. برای مثال اخیرا برای مسائلی با معیار های متضاد و نامتناسب ( از منظر واحد های سنجش متفاوت) توسط آپروکویچ توسعه داده شده است. (Opricovic & Tzeng,2004).

VIKOR مخفف یک واژه صربستانی به معنای بهینه سازی چند معیاره و راه حل سازشی و توافقی است (Opricovic & Tzeng, 2004). در این تعریف منظور از راه حل سازشی یک راه حل شدنی است که نزدیکترین به گزینه ایده آل است. روش VIKOR برای بهینه سازی چند معیاره سیستم های پیچیده توسعه پیدا کرده است (Opricovic & Tzeng,2004). این روش مبتنی بر برنامه ریزی توافقی مسائل تصمیم گیری چند معیاره بوده و مسائلی با معیار های نامتناسب و نا سازگار را مورد ارزیابی قرار می دهد. این روش در شرایطی که فرد تصمیم گیرنده قادر به شناسایی و بیان برتری های یک مساله در زمان شروع و طراحی آن نیست، می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تصمیم گیری مطرح شود. همچنین منظور از سازشی بودن در تعریف عنوان این روش، توافق ایجاد شده از طریق امتیازهای مشترک است.

در این روش یک لیست رتبه بندی بر اساس اندازه آنها تا نقطه ایده آل انجام میگیرد. همان طور که ذکر شد این روش برای بهینه سازی سیستم های پیچیده توسعه داده شده است. منظور از جواب توافقی در این روش جوابی قابل قبول است که کمترین فاصله را تا نقطه ایده آل دارد. گزینه توافقی زمانی مطرح می گردد که در شرایط مساله از میان گرینه های موجود نتوان گزینه ای را یافت که بطور همزمان تمام معیار های مورد توجه را ارضا نماید (Buyukokan & Ruan, 2008). در این روش جواب سازشی نزدیک ترین جواب موجه به جواب ایده آل می باشد و کلمه سازش به یک توافق متقابل اطلاق می گردد. این روش، روشی بسیار قابل قبول از نظر تصمیم گیرندگان خواهد بود.(Opricovic &Tzeng, 2007). با توجه به این ویژگی ها این روش اخیرا برای حل مسائلی با معیار های متضاد و نا متناسب ( با واحد های سنجش متفاوت) مورد استفاده قرار می گیرد (Opricovic & Tzeng,2007).